Araw-araw na Bibliya

Ang takot sa Panginoon ay ang simula ng karunungan; ang mga hangal ay nag-aalipin ng karunungan at ang pagsasanayan.

---

**Ang takot sa Panginoon ay hindi ang pag-alon ng alipin sa harap ng isang diktador, kundi ang walang hinihinggang kaba ng isang likhang lumilitaw sa harap ng walang hanggang kagandahan ng kanyang Lumilikha.** Kapag tunay na tiningnan natin kung sino ang Diyos — banal, walang hanggan, at puno ng pagmamahal — ang ating mga puso ay binabago mula sa loob, at ang karunungan ay nagsisimulang dumaloy na kasing-natural ng tubig na sumusunod sa dalisdis. Ang malaking trahedya ng tao na wala sa karunungan ay hindi ang kabigtihan, kundi *karangalan* — ang nakatagong pintuan ng puso na tumutanggi na matuto, na nagkakamali ng ingay para sa kaalaman at sariling kakayahan para sa lakas. Ngunit ang karunungan ay hindi nagtago mula sa mapagkumbaba; siya ay nakatayo sa mga pintuan, tumitawag sa sinumang kaluluwa na handang aminin na hindi nito alam ang lahat, na kailangan nito ng ilaw na mas malaki kaysa sa kanyang sarili. Ang takot sa Panginoon ay simula ng pinakamahusay na paglalakbay — ang habambuhay na pagtuklas na ang higit pa tayong nakakaalam ng Diyos, ang higit pa nating nalalaman kung gaano kalawak at malalim ang kanyang kagandahan.